De berg op

Een oude traditie aan de Kaap sinds de Kaapkolonie werd gesticht: bezoekers van Kaapstad staan vroeg op, ontbijten en gaan met het krieken van de dag de Tafelberg op om van het uitzicht te kunnen genieten in de volle ochtendzon. Ik deed het dus helemaal verkeerd. Ik ging 's middags de Duivelsberg op om de zon boven Kaapstad onder te zien gaan.

Voor diegenen die Kaapstad niet kennen even een introductie. Hierboven zie je een plaatje van de stad door Johannes Schumacher (tijdgenoot en collega van Robert Jacob Gordon, eind 18e eeuw.) De baai waaraan Kaapstad ligt heet Tafelbaai, en dat heeft alles te maken met die gekke berg die daarachter ligt. Hij ziet er, althans vanaf de baai, uit alsof hij aan de bovenkant zo plat als een dubbeltje is - als een tafel. Er is ook een weersverschijnsel waardoor er vaak een soort laag mist over de berg ligt  - het tafellaken.

Rechts van de Tafelberg is nog een top die tegenwoordig Lion's Head / de Leeuwekop wordt genoemd. Die is op deze afbeelding niet te zien. Links zie je echter nog een uitloper van de Tafelberg, een kop met twee schouders, die Duivelsberg, of Devil's Peak heet.

Maar hoe kom je daar? De wandeling het berggebied in zelf organiseren als je er niet dagen voor wilt uittrekken is lastig - de paden beginnen een stuk de berg op, je moet maar net weten waar, en daar komen zonder auto is ingewikkeld. Ook is de berg gevaarlijk - veel bezoekers aan de stad onderschatten het, het weer is extreem verraderlijk aan de Kaap en elk jaar vallen er weer doden. Een goede wandelkaart is dus een goed idee, maar lastig te vinden. Dan maar een gids huren? Dure grap. De kabelbaan nemen? Dat nooit.

Via via hoorde ik echter van Cape Town Free Tours - en dat kan ik iedereen aanraden. Dit wordt gerund door een stel ontzettend vriendelijke en enthousiaste hikers, en zij werken met het concept 'tip basis only.' Je mag hoe dan ook mee, en achteraf betaal je wat je het waard vond en hoeveel je kunt missen. Het was volle maan, en zij organiseerden een 'full moon tour' - met het laatste daglicht de berg op, daar thee terwijl de zon ondergaat en de maan opkomt, en dan terug met zo'n zaklamp die je op je hoofd draagt.

Kaapstad is heel gek omdat het dus, middenin de stad, een enorm natuurgebied heeft liggen in de vorm van al die gekke bergen. En op die bergen, aan alle kanten ingesloten door buitenwijken, townships, snelwegen etcetera, komt waanzinnige natuur voor, wederom met allerlei soorten die je nergens anders ziet. Hieronder bevindt zich de 'silver tree,' en allerlei bloemen die later in gecultiveerde vorm de wereld gingen veroveren. Bij het Kaapse viooltje kun je het aan de naam nog horen, maar ook geraniums komen hier vandaan, en allerlei soorten lelies - te veel om op te noemen. In de bloemenstallen hier langs de weg en in de botanische tuinen (waar ik eerder die dag was en die de meest fantastische in de wereld zijn) is dit goed te zien, maar op de bergen komen ze ook allemaal in het wild voor.

Eenmaal boven gekomen was het ontzettend koud - de gidsen hadden echter het nodige meegenomen om thee te maken. En de zon onder zien gaan boven Kaapstad is fantastisch. Verderop werd de Leeuwenkop in wolken gehuld en stortten de wolken zich over de Tafelberg - wij hadden nergens last van. Beneden strekte de stad zich uit - in de baai was Robbeneiland te zien. Aan de andere kant strekten de buitenwijken en townships zich eindeloos uit, in de verte waren de Simonsbergen te zien (genoemd naar diezelfde overactieve gouverneur Simon van der Stel die Stellenbosch stichtte en de halve Kaap op enigerlei wijze naar zichzelf noemde.) Naar het zuiden toe was in de verte Kaap de Goede Hoop zichtbaar.

Terwijl de zon net onder was en de maan opkwam besloten we maar zoetjes aan weer af te dalen - het was erg, erg koud. Ondertussen ging het licht in de stad aan. Eenmaal weer beneden was ik erg tevreden - en had ik erg veel honger.

Eerder die dag was ik, zoals gezegd, ook in de Botanische tuinen en ook op Groot Constantia - het buiten van (het wordt bijna eentonig) een zekere gouverneur Simon van der Stel, die daar tevens de beroemdste en oudste wijnboerderij van Zuid-Afrika stichtte in 1685. De wijnen die daarvandaan komen zijn nog steeds beroemd. Hoewel de oorspronkelijke inrichting van het huis verloren is gegaan, zijn de verschillende gebouwen van het terrein weer in luister hersteld met 17e-eeuwse schilderijen van Hollandse meesters, porselein uit China, en meubels en zilver in Kaapse stijl.

Vandaag had ik enkele 'werkgerelateerde' ontmoetingen met mensen. Morgen nog wat meer. Ook dat is erg leuk en leerzaam trouwens. Daarover later meer.